 |
|
 |
|
 |
|
ขณะนี้มี, 186 บุคคลทั่วไป เข้าใช้โปรแกรม
ท่านยังไม่ได้ลงทะเบียนเป็นสมาชิก หากท่านต้องการ กรุณาสมัครฟรีได้ที่นี่
|
|
|
|
|
|
|
|
Import/Export Forum
Find Thai importers/exporters, sell and buy your products from members for free.
www.IEForum.com
Thai CD Express
Thai Music, VCD movies/karaokes. We ship worldwide. Visit us NOW.
www.thaicdexpress.com
Advertise with Us!
Reach 40,000+ people per month. โฆษณากับเราถึงผู้อ่านกว่า 40,000 คน/เดือน
www.ThaiNewYork.com
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
สวัสดีค่ะพี่ๆเพื่อนๆและน้องๆสมาชิกสมาคมแพทย์ไทยทุกท่าน
ดิฉันได้รับโทรศัพท์จากนายแพทย์ทวีศักดิ์ ตั้งชีวันศิริกุล เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2506 ขอให้ทำโครงการธารน้ำใจแพทย์ไทย ปี 2008 ซึ่งท่านจะเป็นประธานสมาคมแพทย์ไทยในปีนี้ ดิฉันตอบรับท่านทันที ท่านเป็นผู้เสนอและแนะนำให้ดิฉันทำโครงการธารน้ำใจเมื่อปี 2504 ปีแรกดิฉันเริ่มทำที่ จังหวัดปราจีนบุรี และอ่างทอง โครงการยังไม่ใหญ่โตนัก แต่ก็ประสพความสำเร็จเรียบร้อยดี
ปีนี้เป็นปีที่5 ซึ่งดิฉันได้รับเกียรติจากท่านประธานสมาคมแพทย์ไทยให้เป็นผู้บริหาร ท่านบอกว่าอยากให้ไปทำโครงการที่จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งเป็นบ้านเกิดของท่าน ดิฉันยินดีที่จะทำทันที และเริ่มวางแผนหลังจากจบโครงการธารน้ำใจแพทย์ไทยปี 2007 ที่จังหวัดลำพูน และเชียงใหม่ระหว่างวันที่ 22-24 มกราคม 2007 ขณะที่ดิฉันท่องเที่ยว Post tour ที่เชียงราย ดิฉันติดต่อคุณกิตติศักดิ์ เพ็ญสุวภาพ ซึ่งท่านเป็นอดีตประธานสโมสรโรตารี่ที่โคราช ขอให้ท่านช่วยหาโรงเรียนที่มีนักเรียนขาดแคลนในจังหวัดนครราชสีมาให้สัก 3 โรงเรียน
วันที่ 12 มีนาคม 2007 ดิฉันและนายแพทย์คีรีวัฒน์ตื่นกันแต่เช้าเวลา 4.00 น. อาบน้ำแต่งตัวออกจากบ้านโดยรถประจำตัว คือ Taxi ไปที่สถานีขนส่งหมอชิตเพื่อให้ทันรถไปโคราชเวลา 06.00 น. ซื้อตั๋วไปโคราชซึ่งดิฉันไม่เคยไปและไม่เคยรู้จักใครมาก่อนเลย คุณกิตติศักดิ์หรือคุณเก่งบอกว่าจะพาไปดูโรงเรียน 3 แห่ง ระหว่างอยู่บนรถ คุณเก่งโทรศัพท์มาบอกว่า อาจารย์ลงที่สถานีสีคิ้ว เพราะสะดวกกว่า ดิฉันก็รีบไปบอกคนรถว่า ดิฉันขอลงที่สีคิ้ว ขอให้เตือนด้วยว่า ถึงสีคิ้วอย่าให้เลยสถานี พอถึงสีคิ้วดิฉันก็จูงมือคุณหมอคีรีวัฒน์ลงจากรถ รีบโทรศัพท์ไปบอกคุณเก่งว่าดิฉันใส่เสื้อสีอะไร เพราะเราไม่เคยพบกันมาก่อน คุยกันทางโทรศัพท์เท่านั้น หลังจากคอยคุณเก่งและเพื่อนประมาณ 5 นาที คุณเก่งก็มาถึงมีการแนะนำตัวและพาเราไปทานข้าวหมูแดงในร้านที่มีชื่อเสียงและอาหารอร่อย คุณเก่งบอกว่าเราจะต้องรีบๆหน่อยเพราะท่านไม่นอนค้างที่โคราช และบอกว่ามี 3 โรงเรียนที่อำเภอสีคิ้ว อำเภอปากช่อง อำเภอบัวใหญ่ บอกไปเถอะดิฉันไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหนและไกลแค่ไหน ใจของดิฉันคิดว่าคงอยู่ห่างจากตัวเมืองโคราชอย่างมากประมาณแห่งละ 1 ชั่วโมง
คุณเก่งและเพื่อน(คุณสฤษดิ์ อัศวกุล) ดิฉันและคุณหมอคีรีวัฒน์ไปด้วยกัน เอ! ครึ่งชั่วโมงกว่าจากอำเภอสีคิ้วก็ยังไม่ถึง ใจของดิฉันคิดว่าช่างหาโรงเรียนที่ไกลๆ หนทางคดเคี้ยว เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาไม่รู้กี่ครั้งกี่หน คนพาไปก็ต้องโทรศัพท์ถามว่าเลี้ยวตรงไหน ขอสรุปว่าหาโรงเรียนที่ถูกใจดิฉันเหลือเกินทั้ง 3 โรงเรียนที่ อำเภอสีคิ้ว อำเภอปากช่อง อำเภอบัวใหญ่ วันนี้ทั้งวันดิฉันสำรวจโรงเรียนทั้ง 3 โรงเรียน และโรงเรียนอมรศิลป ซึ่งเป็นโรงเรียนของท่านประธานเคยเป็นศิษย์เก่า เล่นเอาเหนื่อยพอสมควร แต่โชคดีที่ได้มีโอกาสพบคุณมารวย จินติบัณฑิตวงค์ ท่านเป็นนายกสโมสรโรตารี่บัวใหญ่ และเป็นเจ้าของร้านมาลีโต๊ะจีน ท่านเชิญเราไปทานอาหารของท่านเป็นการส่วนตัวหลังจากได้ดูงานที่โรงพยาบาลบัวใหญ่ด้วย ท่านใจดีขับรถมาส่งเราที่สถานีขนส่งโคราชใช้เวลาเดินทางประมาณชั่วโมงครึ่ง เพื่อให้ดิฉันกลับกรุงทพฯซึ่งใช้เวลา 3 ชั่วโมงเศษ กว่าเรา 2 คนมาถึงบ้านก็หลังตีหนึ่งไปแล้ว ดิฉันก็รวบรวมข้อมูลทั้งหลายกลับ USA เพื่อเตรียมงานต่อไปพร้อมทั้งวางแผนงานและขอรับบริจาคทรัพย์จากท่านสมาชิก
เมื่อวันที่ 7 มกราคม 2008 ดิฉันเดินทางออกจาก Chicago ถึงบ้านพักวันที่ 9 มกราคม 2008 ก็เกือบตีสอง วันที่ 10 มกราคม 2008 ดิฉันและคุณหมอคีรีวัฒน์ ตื่นกันเช้าตรู่เพื่อเดินทางไปสถานีขนส่งหมอชิต ต้องการเดินทางไปจังหวัดชัยภูมิ อำเภอเทพสถิต ท่านคงจะสงสัยว่าทำไมต้องไปที่นี่ เพราะท่านเจ้าอาวาสวัดป่าชิคาโกปรารภกับดิฉันมา 3 ปีแล้ว ว่าอยากให้โยมทำโครงการนี้ช่วยเด็กนักเรียนที่ชัยภูมิ ปีนี้ดิฉันรับปากว่าจะไปทำโดยให้ท่านช่วยหาโรงเรียนที่มีเด็กนักเรียนขาดแคลนให้สัก 120 คน ท่านก็ติดต่อให้ ดิฉัน ได้ประสานงานกับท่านพระครูวิเทศศาสนคุณ ท่านติดต่อโรงเรียนบ้านนาประชาสัมพันธ์ อำเภอเทพสถิต และนัดหมายกันว่าดิฉันขอให้ไปสำรวจโรงเรียนก่อน
เช้าวันนี้หลังจากมาถึงสถานีขนส่งหมอชิตเวลา 5.30 น. ก็ตรงไปซื้อตั๋วเที่ยวไป อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ ปรากฏว่าไม่มีรถออกจากสถานีเวลา 06.00น. ที่จะผ่านวัดป่าสันตินานาชาติซึ่งเป็นจุดนัดหมาย แต่ก็จะมีรถออกที่สถานีเวลา 8.30 น. ดิฉันบอกเจ้าหน้าที่ว่าดิฉันต้องการไปถึงให้เร็วที่สุด ก็มีผู้หวังดีหลายคนบอกว่าให้ขึ้นรถไปชัยภูมิก่อน แล้วจะมีรถไปอำเภอเทพสถิต เรา 2 คน ตัดสินใจซื้อตั๋วตามที่เขาแนะนำ รถออก 6.00 น. ปรากฏว่ารถ BUS ทั้งคันใหญ่ๆมีเรา 2 คน เป็นผู้โดยสารเราเริ่มกลัวกันแล้ว แต่ใจดีสู้เสือ(มีโทรศัพท์มือถื่อติดตัวอยู่) พอมาถึงแถวรังสิต มีผู้โดยสารเพิ่มอีก 1 คน ถึงอยุธยาเพิ่มอีก 1 คน และจอดรับคนไปเรื่อยๆได้คน 8-9 คน ใจค่อยชื้นหน่อย นั่งรถไป 4 ½ ชั่วโมงแล้วดิฉันก็ลุกขึ้นไปถามคนขับว่าอีกนานไหมกว่าจะถึงชัยภูมิ เขาบอกว่าบ่ายโมง ดิฉันตกใจอะไรกันทำไมนานนัก เขาบอกว่าจะต้องจอดกินข้าวเที่ยงก่อน เขาถามว่าดิฉันจะไปไหน? ดิฉันบอกเขาว่าจะไปอำเภอเทพสถิต เขาตอบว่ากว่าจะถึงก็บ่าย 3 โมง เพราะจะต้องคอยรถที่ชัยภูมิ แล้วรถออกเป็นเวลา หัวใจของดิฉันเต้นแรงเกือบออกนอกเสื้อ ใจก็นึกว่าคนเมืองนอกนี้ช่างแสนเชยยิ่งกว่าบ้านนอกเข้ากรุงเสียอีก ดิฉันกลับมานั่งที่เดิมบอกคุณหมอคีรีวัฒน์ว่าเราขึ้นรถผิด และเราไม่ได้เตรียมมาค้างคืน ดิฉันสวดมนต์ทันที่ขอให้ผลบุญที่เราตั้งใจจะทำบุญ ให้ทุกอย่างปลอดโปร่งเถิด สักอึดใจเดียวเท่านั้นก็มีผู้โดยสารได้ยินปัญหาของเรา ลุกขึ้นมาหาเราและพูดว่าเขาได้ยินว่าเราจะไปอำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ พร้อมทั้งแนะนำตัวว่า ผมเป็นนาวาอากาศเอกพิเศษซึ่งกำลังจะกลับบ้าน แนะนำให้ลงพร้อมกับเขาก่อนถึงจังหวัดชัยภูมิแล้วค่อยต่อรถคันอื่น ซึ่งเขาจะบอกให้ แต่เขาจะต้องลงก่อน ดิฉันก็ติดสินใจทำตามเขาแนะนำ และโทรศัพท์ไปบอกท่านพระครูประเสริฐว่า ดิฉันขึ้นรถผิดและเล่าเหตุการณ์ให้ท่านฟัง ขอให้ท่านติดต่อท่าน ผู้อำนวยการโรงเรียนช่วยหาทางมารับที่อำเภอเทพสถิต โดยเรา2คนจะนั่งรถรับจ้างไปยังวัดป่าสันตินานานชาติ ท่านก็เป็นห่วงเรามาก ถามว่าโยมหมูมากันกี่คน กราบเรียนท่านว่าโยมหมูมากับโยมหมอคีรีวัฒน์ ท่านไม่ต้องเป็นห่วง ปรากฏว่าท่านเรียนให้ท่านผู้อำนวยการโรงเรียนทราบ ท่านผู้อำนวยการก็มารับที่จุดนัดหมายที่ดิฉันลง จากนั้นก็เดินทางไปยังวัดป่าสันตินานาชาติใช้เวลาเดินทาง 1 ชั่วโมงเศษ ทุกอย่างปลอดภัยค่ะ
ดิฉันมีโอกาสสัมภาษท่านพระครูวิเทศศาสนาคุณ(ประเสริฐ จิตตุเสฏโร) เกี่ยวกับกิจการของท่านทางธรรมที่อบรมเด็กนักเรียนวัยรุ่น ทางโรงเรียนและครูจะพามาอบรมใช้เวลา 3-5 วัน โดยมีจุดมุ่งหมายอบรมจิตใจ นั่งสมาธิและสอนธรรม เนื่องจากเหตุการณ์ในปัจจุบันมีความเจริญทางเทคโนโลยีมาก เด็กอาจจะมุ่งไปทาง Computer ด้านเกมส์ต่างๆและใช้ไปในทางที่ผิด , Website ส่อไปในทางไม่ดีไม่ถูกต้องมีมากมาย ยาเสพติดกำลังระบาด กิริยามารยาทไม่เรียบร้อย ไม่เคารพผู้ใหญ่ ครูอาจารย์ สิ่งเหล่านี้มีทางป้องกัน โดยทางโรงเรียนร่วมกับวัดป่าสันตินานาชาติแห่งนี้ ส่งเสริมให้เด็กนักเรียนวัยรุ่นมาอบรม โดยให้นั่งสมาธิ มาอยู่รวมกันช่วยกันทำความสะอาด กวาดถู ล้างชาม ล้างห้องน้ำ รับประทานอาหารร่วมกันทุกอย่างจะอยู่ในชามกลามังใบใหญ่ สอนให้รู้จักรับผิดชอบตัวเอง ช่วยเหลือผู้อื่น เด็กที่อบรมจะต้องสอบผ่าน ถ้าไม่ผ่านจะต้องอบรมใหม่อีกครั้ง ดิฉันถามท่านถึงการประเมินผลว่าได้ผลอย่างไร ท่านตอบว่า เด็กมีจิตใจอ่อนโยนลงมาก เด็กที่เคยไม่เอาไหนก็เริ่มดีขึ้น เด็กติดยาเสพติดลดน้อยลง พฤติกรรมที่เคยเลวมากๆก็ลดลง มีมารยาทดีขึ้น เคารพครูอาจารย์มากขึ้นกว่าเดิม เด็กนักเรียนจะปฏิบัติ 3 วัน 2 คืน บ้างหรือมากกว่านี้ มีครูอาจารย์มาด้วยและช่วยออกค่าอาหาร 2 มื้อ คือ เช้าและกลางวัน ไม่มีอาหารเย็น รับประทานมังสวิรัต ท่านบอกว่าอยากให้โครงการธารน้ำใจแพทย์ไทยช่วยในด้านผ้าห่มสัก 250 ผื่น เพื่อให้เด็กนักเรียนห่มตอนอากาศเย็น ดิฉันเรียนท่านว่าจะรับไว้พิจารณา ทั้งนี้ต้องดูความเหมาะสมกับกำลังทรัพย์ ดิฉันมีความปรารถนาที่จะหาทางป้องกันปัญหาทางด้านสังคมของวัยรุ่น ซึ่งเป็นวัยหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิต ทางใดที่จะนำไปทางที่ดีหรือบันเทาความรุนแรง เราควรร่วมมือกันทำ เพื่อป้องกันเหตุร้ายทางสังคมไทย
ดิฉันได้สัมภาษท่าน ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านนาประชาสัมพันธ์หลายเรื่องด้วยกัน เช่นปัญหาความแร้นแค้นของชาวบ้านและเด็กนักเรียน โรงเรียนมีนักเรียนกว่า ๕๐๐ คน ท่านคัดเด็กที่ลำบากจริงๆให้ดิฉัน โดยจะไปรวมที่สาขาโคกอนุ ตอนแรกท่านคัดมาได้ ๑๒๐ คน แต่ท่านพูดถีงเด็กอื่นที่ขัดสนอีก ดิฉันจึงตัดสินใจเพิ่มเป็น ๑๔๐ คน จากนั้นไปสำรวจโรงเรียนบ้านนาประชาสัมพันธ์ ซึ่งเป็นโรงเรียนใหญ่มีสาขาหลายแห่ง เพื่อสะดวกแก่นักเรียนในหมู่บ้านมาเรียนหนังสือ ท่าน ผู้อำนวยการวิชัย อินทนะและท่านอาจารย์ประเสริฐพาดิฉันไปยังสาขาห้วยน้อย และสาขาโคกอนุ ถนนที่เดินทางไปลำบากนิดหน่อยเป็นดินแดงบ้าง และทางก็แคบท่านพระครูบอกว่า อย่างนี้ถูกใจโยมหมูแน่ๆ
หลังจากกลับมาถึงกรุงเทพฯ ดิฉันติดต่อร้านหนังสือขอบริจาคหนังสือให้ห้องสมุด ได้รับมา 7 กล่องใหญ่จากร้านอักษราพิพัฒน์ ดิฉันเดินทางไปรับหนังสือโดยรถเมล์ไปคนเดียว ผู้จัดการถามว่ารถจอดไว้ที่ไหนจะได้ให้เด็กไปใส่ในรถ ดิฉันตอบว่าไม่มีรถค่ะ มารถเมล์ เดี๋ยวจะกลับโดยรถ Taxi ผู้จัดการบอกว่ารถคันเดียวใส่ไม่หมด ดิฉันตอบว่าวันพรุ่งนี้จะมารับอีก เอาไปเที่ยวเดียวก่อน ผู้จัดการคงสงสารเลยบอกลูกน้องให้มาส่งดิฉันพร้อมยกหนังสือให้เสร็จเรียบร้อยเลย ดิฉันขออนุโมทนาผลบุญนี้ด้วย
รุ่งขึ้นดิฉันไปสำเพ็ง เพื่อติดต่อสั่งชุดนักเรียน และรองเท้าเด็กนักเรียน ดิฉันเริ่มเดินทางจากพาหุรัดเดินไปเรื่อยๆถึงสำเพ็ง เบียดเสียดยัดเยียดกันสนุกดี มือก็กอดกระเป๋าถือแน่น เพราะมีคนเตือนให้ระวังกระเป๋าถือ ร้อนก็ร้อน แต่โชคดีที่ไม่ได้ไปวันเสาร์วันอาทิตย์ ทุกอย่างเรียบร้อยตามเคย สงสัยจะมีความชำนาญรู้ทางหนีกระมัง พอซื้อรองเท้า 400 คู่เสร็จก็กลับโดยรถประจำตัวค่ะ (Taxi)
วันต่อไปซื้อเครื่องกีฬาที่ Tesco Lotus แถวบ้านที่ปิ่นเกล้า เพราะเพิ่งเปิดใหม่ มี Promotion ราคาพิเศษต้องรีบซื้อจากกรุงเทพ ทั้งที่อยากไปซื้อที่โคราชใจแทบขาด จะได้ไม่ต้องขน แต่ที่นี่ถูกกว่าจึงจำเป็นต้องซื้อ คราวนี้ชวนคุณหมอคีรีวัฒน์ไปด้วย ช่วยตรวจจำนวนของและราคาให้ถูกต้อง
พอใกล้ถึงวันที่ต้องเดินทางไปโคราช ของต่างๆที่สั่งซื้อให้นักเรียน 400 คนเริ่มทยอยมาที่บ้านจนแทบแน่นบ้าน คราวนี้มีความกังวลว่าจะเอาไปโคราชได้อย่างไร ได้ไปติดต่อเช่ารถ Pickup truck 1 คัน ซึ่งเรา 2 คนจะต้องนั่งไปด้วย ราคาตั้ง 3,500 บาท บวกค่าTips ดิฉันอยากจะเอาเงิน 4,000 บาทไปซื้อของให้เด็กนักเรียนดีกว่า เดี๋ยวจะลองหาผู้ใจบุญ เผื่อโชคดี วันรุ่งขึ้นไปหาเพื่อนของคุณหมอคีรีวัฒน์ ก่อนพูดจำเป็นต้องภาวนาก่อน ขอผลบุญที่พวกเราจะร่วมกัน ให้ทุกอย่างเรียบร้อย เหมือนดังใจนึกนายแพทย์เกตุ สายเพ็ชร ผู้อำนวยการร.พ. บางโพ ให้บริการเรื่องรถตู้คันใหญ่ไปโคราช 1 คัน ยังมีปัญหาอีกข้อคือ กลัวจะใส่ของในรถไม่หมด รีบโทรไปหาคุณสุภาวัลย์ (คุณนก) ว่าของเยอะมากมาย กลัวรถคันเดียวใส่ไม่หมดจะให้คุณปราณี กาญจนศร ขับรถมาที่บ้านวันที่ 20 มกราคม เวลา 8.00 น เพื่อจะเอาของไปให้คุณนกที่ Queen Park Hotel และย้ำว่า ห้ามหายเด็ดขาด เพราะทุกอย่างจำนวนจำกัด และเงินเริ่มไม่พอแล้ว จะซื้อเพิ่มอีกไม่ได้ นับกล่องให้ดี คุณนกรับปากค่ะ
วันที่ 20 มกราคม เราเริ่มเอาของใส่รถ อัดแล้วอัดอีก คุณพระช่วยเอาไปได้หมด รีบโทรบอกคุณนกว่า ของเอาไปได้หมดแล้ว ไม่ต้องฝากเจ้าค่ะ เราถึง ร.พ. มหาราชก่อนเที่ยง ตามที่นัดหมายกับเจ้าหน้าที่แผนก เธอผู้นั้นกับดิฉันไม่รู้จักกันมาก่อน ดิฉันเพียงโทรถามว่า ของจาก USA 30 กล่อง เครื่องเขียน 22 กล่องมาถึงเรียบร้อยหรือยัง และดิฉันจะเอาของไปสมทบอีก 1 คันรถ ท่านผู้นั้นจิตใจโอบอ้อมอารี มีรอยยิ้มเสมอ ยินดีช่วยเหลือทุกด้าน หาเจ้าหน้าที่มายกของออกจากรถ เตรียมหาห้องให้ดิฉัน pack ของ ท่านไม่คิดว่าของธารน้ำใจแพทย์ไทยจะมากมายขนาดนี้ (อยู่ในโกดังอีก 30 กล่อง ที่ packed แล้ว) ท่านอนุญาตให้ใช้ห้องประชุมแผนกพัสดุ ซึ่งเป็นห้องใหญ่ แถมมี Air Condition ด้วย โชคดีจังเลย
วันที่ 21 มกราคม ได้นัดเหล่านางฟ้าทั้งหลายประมาณ 10 กว่าคนมาช่วยกัน Pack กันเวลา 10.00 น. พอเวลา 8.00 น. ดิฉัน คุณพี่เฉลียว ไชยเวช คุณ Melissa รีบไป Makro เพื่อซื้อของอีกหลายอย่าง เช่น แปรงสีฟัน ถุงพลาสติก ชุดปิงปอง crackers ฯลฯ กลับมาถึงแผนกพัสดุ รีบสั่งงานเหล่านางฟ้าผู้ใจบุญทั้งหลายให้ช่วยกัน pack ของให้เด็กนักเรียนทุกคนซึ่งมี candy จาก USA พร้อมทั้ง crackerให้ได้ 400 ถุง เผอิญเหล่านางฟ้าเก่งมาก จัดได้เกือบ 500 ถุง จากนั้นให้ใส่ใน backpack 400 ใบ (กระเป๋าเป้) ปีนี้เป็นปีแรกที่ให้ backpack มีตรา TPAA และธารน้ำใจแพทย์ไทยแห่งสหรัฐอเมริกา ทั้งนี้ต้องขอขอบคุณคุณกิตติศักดิ์ เพ็ญสุวภาพ เป็นผู้ประสานเรื่อง backpack และ Computer 8 เครื่อง แต่ละชุดมี Computer, monitor, speaker, printer, key board, software, โต๊ะ , เก้าอี้ ในราคาชุดละ 16,600 บาท และช่วยซื้อโต๊ะปิงปองที่โคราชให้ 3โต๊ะ คุณเก่งเป็นแขนขวาของดิฉันมาตลอดเวลา 1 ปีที่ผ่านมา
กระเป๋าเป้นี้สวยงามมาก คุณภาพยอดเยี่ยม ราคาดีมากๆขอให้ท่านชมดูที่ Website ของ tpaa.us และสามารถชมเหล่านางฟ้า เทพบุตร สมาชิก TPAA ได้ค่ะ เพราะไม่สามารถเขียนชื่อได้หมด กำลังสำคัญทางด้าน pack ของนี้ ขอยกให้คุณนกค่ะ เธอมีความชำนาญและใจเย็น ใน backpack จะมีชุดให้นักเรียนหรือชุดกีฬาตามแต่ทาง โรงเรียนต้องการ 1 ชุด,ชุดสมุด 4 เล่ม ดินสอ 4 แท่ง ไม้บันทัด 2 อัน ปากกาแดง 2 อัน ปากกาน้ำเงิน 2 อัน, รองเท้า 1 คู่ ยาสีฟัน,แปรงสีฟัน, Candy 1 ห่อ เรา pack กันเสร็จรวดเร็ว เพราะหัวหน้าแผนกพัสดุคือคุณวัชราภรณ์ สุวรรณ บริการและอำนวยความสะดวกทุกด้าน ให้ห้องประชุม บริการน้ำดื่ม อุปกรณ์ต่างๆที่เราขัดสน แถมให้เจ้าหน้าที่มาช่วยเรา และมาถามว่าเราต้องการอะไรอีกไหม ? ท่านมีจิตใจอันประเสริฐได้ร่วมทำบุญครั้งนี้ด้วย
วันที่ 22 มกราคม เรานัดผู้ที่จะไป โรงเรียนวัดบ้านหนองแวง อำเภอบัวใหญ่ นัดพบ 8.00 น. เพื่อไปแผนกพัสดุ ทางโรงเรียน เอารถ pickup truck มาใส่ของของบางอย่างเช่น Computer 2 เครื่อง และโต๊ะปิงปองได้มารับไปก่อนวันที่ 22 มกราคม เพื่อความสะดวก และในวันนี้ทางโรงเรียนนำรถ pickup truck มาขนของอีก 1 คัน กว่าเราจะไปถึง โรงเรียนก็เกือบ 11.00 น. โรงเรียนอยู่ในเขต อำเภอบัวใหญ่ ซึ่งเป็นถิ่นกำเนิดของท่านประธาน TPAA ปีนี้ ท่านและศรีภรรยา คุณลดารัตน์และพี่สาวได้ร่วมมาเป็นเกียรติในวันนี้ด้วย ท่านผู้อำนวยการโรงเรียนวัดบ้านหนองแวง ชื่อ นายธิติวุฒิ นาคุณทรง มีนักเรียนอนุบาลถึง ป.6 รวม 68 คน ทางโรงเรียนได้เชิญท่านรอง ผู้อำนวยการเขตการศึกษาอำเภอ ผู้ใหญ่บ้าน หัวหน้า อบต. ผู้ปกครองนักเรียน ดิฉันเชิญคุณมารวย จินต์บัณฑิตวงค์ มาร่วมด้วย เราเตรียม backpack 70 ชุด ในปีนี้มีชุดกีฬาซึ่งทางโรงเรียนและนักเรียนมีความปรารถนามาก เพราะไม่เคยมี ท่าน ผู้อำนวยการขอให้ดิฉันออกแบบให้โดยมีสีโรงเรียน คือสีเหลือง ชมภู มีชื่อโรงเรียนด้วย ผลออกมาสวยงามมากเป็นที่พอใจของครู นักเรียน และพวกเราด้วย ทางโรงเรียนและนักเรียนจะใช้ชุดนี้เป็นชุดสำคัญในการเดินทางทัศนะศึกษาด้วย
พอพวกเราไปถึงก็มีนักเรียน 68 คน ยืนต้อนรับเรา และช่วยกันยกของ จัดของเป็นที่เรียบร้อย จากนั้นมีพิธีต้อนรับท่านประธานกล่าว และดิฉันรายงานสิ่งของที่นำมาให้เด็ก พวกเราร่วมกันแจกของให้เด็กนักเรียนทุกคนและทำพิธีมอบ computer 2 ชุด โต๊ะปิงปอง เครื่องกีฬา หนังสือห้องสมุด เมล็ดพันธ์พืช และเสื้อผ้าผู้ใหญ่ ชาย-หญิง เด็กชาย-หญิง ให้ทางโรงเรียนเป็นผู้แจกแก่ครอบครัวของเด็กนักเรียนที่ขัดสน เราแจกเองไม่ได้ เพราะจะยุ่งวุ่นวาย หลังจากนั้นผู้ปกครองมอบผ้าขาวม้า ซึ่งทอเองมาให้พวกเราทุกคน ด้วยความปิติยินดีทั้งผู้รับและผู้ให้ จากนั้นให้เด็กรับประทานก๋วยเตี๋ยวหมู ซึ่งธารน้ำใจแพทย์ไทยเป็น Sponsor ตามด้วย Ice cream ของโปรดของเด็กๆ พร้อมทั้ง apple ซึ่งเด็กๆ ไม่เคยรู้จัก ไม่เคยลิ้มรส วันนี้เป็นวันที่เด็กมีความสุข และเราก็มีความสุขได้เห็นแววตาของเด็กๆ อันบริสุทธิ์
โรงเรียนนี้เป็นอาคารไม้ 2 ชั้น ชั้นบนมีห้องเรียน 4 ห้อง และห้องอาจารย์ใหญ่ แต่ถูกปลวกกินไม้จนเกือบหมด เพื่อความปลอดภัยจึงย้ายห้องเรียนมาอยู่ข้างล่าง ทางเดินที่ระเบียงเป็นไม้ก็ถูกกองทัพปลวกกำลังกัดกิน จะต้องเดินด้วยความระมัดระวัง เคยมีครูตกจากชั้นบนเพราะไม้ถูกปลวกกินหมด พวกเราถามว่าทำไมไม่ซ่อม ทางโรงเรียนบอกว่าเคยของบประมาณเรื่องซ่อมแซมพื้น แต่ก็ไม่ผ่านเพราะเป็นโรงเรียนขนาดเล็ก ทางโรงเรียนจะต้องหาเงินซ่อมแซมเอง อาจจะต้องให้วัดทำการทอดกฐินหรือหาทรัพย์ส่วนตัว งบประมาณ 3-5 หมื่นบาท และทุกอย่างจะต้องผ่านขั้นตอนของระบบราชการ ดิฉันขอบอกบุญมา ณ ที่นี้ด้วย
จากนั้นพวกเราเดินทางไปถึงร้านมาลีโต๊ะจีน คุณมารวย บริการอาหารให้กับพวกเราอย่างยอดเยี่ยม อร่อยสุดยอด ขอขอบคุณท่านมา ณ ที่นี้ด้วย ท่านนายอำเภอบัวใหญ่ได้ให้เกียรติมารับประทานอาหารด้วย ต่อจากนั้นไปโรงเรียนอมรศิลป์ ซึ่งท่านประธาน TPAA เรียนจบที่นี่ โรงเรียนนี้ต้องการหนังสือห้องสมุดเป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งขอให้ธารน้ำใจแพทย์ไทยจัดหาให้ด้วย ดิฉันให้ท่านประธานมอบหนังสือ 300 เล่ม ซึ่งได้รับบริจาคจากบุตรชายของ นายแพทย์ ศุภชัย สุวัฒนพงษ์เชษฐ ซึ่งท่านเป็นชาวโคราชโดยกำเนิด ขออนุโมทนาด้วย
วันที่ 23 มกราคม เราออกเดินทางกับสมาชิก TPAA เมื่อ 09.00 น. ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1 ½ ชั่วโมง เราไปที่ โรงเรียนบ้านวังกะทะ อำเภอปากช่อง โรงเรียนมีนักเรียนอนุบาล ป.6 จำนวน 100 คน โรงเรียน มีความต้องการชุดกีฬาสีเขียว ดำ ทางโรงเรียนติดต่อคณะกลุ่มพัฒนาสตรีตัดชุด ซึ่งดิฉันห็นดีด้วย เพื่อให้ชุมชนมีงานทำ และมีรายได้ ดิฉันเปรียบเทียบราคาเรียบร้อยแล้ว ซึ่งมีราคาดีพอสมควร
พอเราไปถึงเห็นเด็กนักเรียนใส่ชุดกีฬาซึ่งเราจ่ายเงินให้ เสื้อสีเขียว กางเกงขายาวสีดำ ใส่พร้อมเพียงกันทุกคน เราเดินชมโรงเรียนและเข้าในห้องโถง ซึ่งเป็นอาคารเอนกประสงค์ ท่านผู้อำนวยการไม่อยู่ไปประชุมจึงมอบให้ท่านผู้ช่วยและครูต้อนรับเรา เราเดินทางพร้อมกันคุณกิตติศักดิ์และเพื่อน เราไม่สามารถไปเองได้ต้องอาศัยท่านนำทาง ในงานมีปลัดอำเภอ อบต. และผู้ปกครองมาร่วมงานด้วย เราทำพิธีมอบ Computer 2 เครื่อง โต๊ะปิงปอง พร้อมแจกกระเป๋าเป้ มีอุปกรณ์การเรียน พร้อมเครื่องกีฬา หนังสือห้องสมุด เมล็ดพันธ์พืช และเสื้อผ้าผู้ใหญ่และเด็ก หลังจากนั้นเด็กรับประทานอาหารที่เรา sponsor เป็นไก่บ้านต้มยำ ส้มตำ ข้าวเหนียว ตามด้วย Ice cream ประมาณ 13.00 น. เราบอกลาเด็กๆ ทุกคน จากนั้นเราไปรับประทานอาหารและแวะที่ปากช่อง ซื้อเสื้อไหมไทยเพื่อใส่ไปในงาน reception ของ TPAA ที่กรุงเทพฯ
วันที่ 24 มกราคม เราเดินทางเวลา 09.00 น. ไป โรงเรียน JCโคราชอนุสรณ์ โรงเรียนนี้ใช้เวลาเดินทาง 1.45 ชั่วโมง พร้อมกับคณะของสโมสรโรตารีหลายท่าน และมีเด็กสาวต่างชาติ 2 คนร่วมไปด้วย เขาจะร่วมแจกผ้าห่ม 50 ผืนแก่ชาวบ้านที่ยากไร้ เราก็ทำกิจกรรมของเรา พวกเราไปถึงโรงเรียน ท่านผู้อำนวยการ และครูมาต้อนรับเราด้วย จากนั้นทั้งเด็กนักเรียน ครูช่วยกันยกกล่องเข้าห้องโถง จัดการเปิดกล่องเพื่อมอบให้แก่นักเรียนทุกคน ผู้อำนวยการกล่าวต้อนรับตามด้วยบุคคลผู้อาวุโสของโรงเรียนผู้เริ่มก่อสร้างโรงเรียนและเป็นผู้อำนวยการคนแรก กล่าวถึงประวัติความเป็นไปของโรงเรียน โรงเรียนนี้มีนักเรียนอนุบาล-ป.6 จำนวน 88 คน เราแจกชุดนักเรียนชาย-หญิง อยู่ในกระเป๋าเป้ซึ่งเราจัดให้เหมือนกันทุกโรงเรียน จากนั้น นายแพทย์ คำนึง ธีรโกเมน เข้าแข่งตีปิงปองกับแชมป์ของโรงเรียนเช่นเดียวกัน จำไม่ได้ว่าใครแพ้ใครชนะ แต่ดูเหมือนเด็กจะอ่อนข้อให้กระมัง เป็นอันว่าโต๊ะปิงปองที่เรามอบให้ก็ใช้ได้ดี เครื่อง Computer 2 ชุด พร้อมโต๊ะ เก้าอี้ เป็นที่ปลาบปลื้มของโรงเรียน เช่นกัน วันนี้มีไก่บ้านต้มข่า ลาบเนื้อ ข้าวเหนียว ตามด้วย Ice cream กะทิ ระหว่างเด็กๆ ทานอาหาร พวกเราก็ช่วยกันดูแล และสังเกตุการณ์ มีเหตุการณ์ที่ประทับใจเรา คือเด็กนักเรียนจะเอาข้าวมาเอง แล้วจัดเป็นกลุ่มๆ ละ 7-8 คน เด็กคนไหนไม่มีข้าวมาจะด้วยเหตุผลอย่างไรก็ตาม เด็กคนหนึ่งจะแบ่งฝากล่องให้เพื่อใส่ข้าว แล้วเด็กในกลุ่มจะตักข้าวของตนคนละช้อนให้กับเด็กที่ไม่ได้เอาข้าวมา ครูบอกว่าต้องการสอนให้เด็กรู้จักการแบ่งปันกัน เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ซึ่งกันและกัน โรงเรียนนี้ตอนที่ดิฉันไปสำรวจ ดิฉันแทบน้ำตาไหล เพราะไปสำรวจโดยไม่บอกให้ทราบ เด็กบางคนไม่มีข้าวและกับข้าว ดิฉันแอบเปิดกล่องข้าวของเด็กพบว่ามีปลาเล็กๆ 2 ตัว เท่านั้น (ปลาฉิ่งฉ่าง) เสื้อผ้าขาด หลังจากนั้นทางสโมสรโรตารีติดตั้งแทงค์น้ำ ขุดน้ำต่อท่อน้ำให้ ซึ่งห่างจากโรงเรียนครึ่งกิโลเมตร สร้างห้องน้ำทันสมัย พร้อมด้วยอ่างล้างหน้าและที่สำหรับแปรงฟันให้เด็กๆ พอเด็กรัปทานอาหารเสร็จเขาจะรีบไปแปรงฟัน วันนี้ถูกเด็กต่อว่าเอา คุณหมอไม่แปรงฟัน หนูแปรงฟันแล้ว ทางโรงเรียนเตรียมทำร่องสวนสำหรับปลูกเมล็ดพันธ์พืชที่เรามอบให้ ทางสโมสรโรตารีทำบ่อเลี้ยงปลาให้กับโรงเรียน เพื่อเป็นอาหารและทุนหมุนเวียนอาหารกลางวัน เพื่อเด็กจะได้มีอาหารที่มีคุณค่า เพื่อความเจริญเติบโตและพัฒนาทางสมองด้วย
ดิฉันขอสรุปธารน้ำใจแพทย์ไทยที่โคราช แต่ละแห่งที่เราไปช่วยเหลือ มอบของให้เด็กนักเรียน จะใช้ระยะเวลาเดินทางแต่ละแห่งไม่ต่ำกว่าชั่วโมงครึ่งและแยกไปถึงตำบลเล็กๆ หนทางไกล ทางคดเคี้ยวผ่านหมู่บ้านเล็กหลายๆ แห่ง สมาชิกบางคนถามว่า เมื่อไหร่จะถึง เหมือนตอนที่ลูกๆ ของเรายังเด็กอยู่ ทุกคนคงจำได้ แต่คราวนี้ผู้ใหญ่ถามค่ะ ชาวบ้านปลูกไร่มันสำปะหลังและไร่อ้อย ส่วนใหญ่มีอาชีพรับจ้างรายวัน รายได้เฉลี่ยเดือนละ 900-1,200 บาท ไม่อยากจะเขียนบรรยายให้ท่านอ่าน ท่านคงนึกสภาพเอาเองได้ เด็กส่วนมาก 80% อยู่กับคนแก่ ปู่ ย่า ตา ยาย คนหนุ่มสาวหรือกลางคนจะเข้าเมืองใหญ่ไปรับจ้าง เด็กขาดความอบอุ่นอย่างมาก เด็กบางคนมีปัญหาไม่พูด บางคนเกเรเพราะเขาขาดความรัก ความเอาใจใส่จากพ่อแม่ ซึ่งเป็นวัยที่ต้องการความรัก ดังนั้นครูจึงต้องทำหลายหน้าที่ เราควรให้ความสนับสนุนกับครูด้วยค่ะ ระหว่างเดินทางคุณนกทำหน้าที่อย่างดี คือเล่า Jokeไปตลอดทาง พวกเราหัวเราะกันจนท้องแข็ง แม้แต่คนขับรถบอกว่า ได้ jokeใหม่จากอเมริกาไปหลายเรื่อง จะเอาไปเล่าต่อฯ
วันที่ 25 มกราคม เรารวมคณะกัน 7.45 น. ที่โรงแรมประมาณ 20 คน แล้วรีบไปที่แผนกพัสดุ มีรถ pickup truck 2 คัน รถตู้ 2 คัน เพื่อเอาของจากโกดัง computer 2 sets ได้เอาไปก่อน 2 วัน เพื่อสะดวกแก่การเดินทาง วันนี้ใช้เวลาเดินทางไป โรงเรียนบ้านนาประชาสัมพันธ์ อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ 2 ชั่วโมงกว่า ถนนหนทางลำบากบ้างดีบ้าง ที่โรงเรียนบ้านนาประชาสัมพันธ์ สาขาโคกอนุ เป็นที่รวมอีก 2 โรงเรียน สาขาห้วยน้อย และโรงเรียนใหญ่ นักเรียนที่เราจะมอบของให้มีจากอนุบาลถึงป.6 จำนวน 140 คน พวกเราถึงโรงเรียนเวลา 11.00 น. พบชาวบ้าน ผู้ปกครอง นักเรียน 140 คน นั่งอยู่ในเต้นเรียบร้อยดี เราจัดเอาของออกจากกล่องบ้าง ในงานนี้มีท่านพระครูวิเทศศาสนาคุณ (ท่านอาจารย์ประเสริฐ) ท่านอาจารย์ธนะประเสริฐ อบต. กำนัน ผู้ใหญ่ ตลอดจนแขกผู้มีเกียรติ์และผู้ปกครองมาร่วมด้วย ท่านผู้อำนวยการกล่าวเปิดงานต้อนรับพวกเรา ท่านอาจารย์ประเสริฐอธิบายถึงกระเป๋าเป้และของภายใน ดิฉันกล่าวถึงจำนวนสิ่งของที่มามอบให้ทั้ง 3 โรงเรียน ซึ่งเราไม่มีเวลาไปครบ 3 โรงเรียน เรามอบสิ่งของให้กับเด็ก และท่าน ผู้อำนวยการเป็นผู้รับของจากนายแพทย์ TPAA ที่ให้เกียรติไปในงานนี้ เรามอบแท้งใส่น้ำฝน 2 แท้ง โรงเรียนนี้ไม่มีน้ำประปาค่ะ ดิฉันสงสัยเป็นอย่างมากว่าน้ำฝนจะสอาดได้อย่างไร และมอบ computer 2 sets จากนั้นเด็กนักเรียนร้องเพลงพ่อของแผ่นดิน ไพเราะมากโดยไม่ใช้เนื้อเพลง เด็กอนุบาลก็ร้องได้ น่าชื่นใจมากๆ ค่ะ เราถ่ายรูปร่วมกันทุกคน ท่านอาจารย์ธนะประเสริฐทำหน้าที่เป็นช่างภาพตลอดทั้งงาน เรามีก๋วยเตี๋ยวหมูและ Ice cream ให้เด็กๆ และผู้ปกครองทุกคน เราร่วมชิมก๋วยเตี๋ยวด้วยค่ะ และช่วยกันตัก Ice cream ด้วย สำหรับเสื้อผ้าผู้ใหญ่หญิงชาย มอบให้คุณครูเป็นผู้มอบให้ผู้ปกครองที่ยากไร้ต่อไป
จากนั้นเราเดินทางไปวัดป่าสันตินานาชาติที่ อำเภอเทพสถิต ท่านพระครูวิเทศศาสนาคุณเป็นเจ้าอาวาส เรารับประทานอาหารกลางวันที่นี่ด้วย แล้วเราเข้าไปในโบสถ์ทำพิธีถวายผ้าห่ม 200 ผืนให้แก่วัด เพื่อทางวัดจะให้เด็กๆ ที่มาฝึกอบรมได้ใช้ นับว่าเป็นบุญกุศลด้วย
เรารีบเดินทางกลับเพราะมีงานเลี้ยงขอบคุณคณะแพทย์โรงพยาบาลมหาราช ระหว่างทางทั้งไปและกลับ จะผ่านไร่มันสำปะหลัง ไร่อ้อย ทุ่งนาที่ทำเกลือสินเทาว์ด้วย ชาวบ้านยังยากจนรายได้เฉลี่ยเดือนละ 900 บาท อาชีพรับจ้างทั่วไปและขายแรงงาน
การที่เราทำโครงการธารน้ำใจแพทย์ไทยในครั้งนี้และที่ผ่านมา เพื่อให้กำลังใจเด็กนักเรียนและผู้ปกครอง เรามาแบ่งเบาภาระของเขาได้นิดหนึ่ง เป็นวันที่เขามีความสุขและเราก็มีความสุข สภาพเศรษฐกิจ สังคมในชุมชนบทยังอยู่ในสภาพลำบาก ชาวบ้านยังยากจน ความช่วยเหลือยังเข้าไปไม่ถึงก็มี มีอาชีพรับจ้างรายวัน รับจ้างทำนา ทำไร่ให้กับนายทุน เขาพูดกับดิฉันว่ายิ่งทำยิ่งจน เพราะข้าวของแพงขึ้น เขาขอบคุณที่เรามาให้กำลังใจเขา และช่วยเหลือเขา เขาขอบคุณเราด้วยใจอันบริสุทธ์ เราให้เขาโดยไม่ได้หวังอะไรตอบแทน
การที่เรามีโอกาสไปช่วยเหลือเด็กนักเรียนในชุมชนที่ทุรกันดาร เราจึงรู้ว่าชาวบ้านและเด็กนักเรียนเหล่านี้เขาลำบากแร้นแค้นกันแค่ไหน การที่เราไปช่วยเพียงให้สิ่งของเล็กๆ น้อยกับเขา เสมือนหยดน้ำหยดเดียวที่ไปชุ่มชื่นหัวใจของเขา เราได้มีโอกาสได้เห็นด้วยตัวของเราเอง เห็นความลำบากยากเข็นของชาวบ้านโดยตรง เราได้ยื่นของด้วยมือของเรา ด้วยความรักและความห่วงใย ดิฉันบอกเด็กๆว่า พวกเขามีหน้าที่รับผิดชอบแบกภาระอันหนักหน่วงของประเทศชาติ ดังนั้นขอให้เด็กทุกคนจะต้องเป็นคนดี ตั้งใจเล่าเรียน ทำหน้าที่เป็นพลเมืองที่ดีของชาติต่อไป
ดิฉันได้รับเงินสนับสนุนจากสมาชิกหลายท่าน ดิฉันพยายามจัดหาสิ่งของให้เด็กนักเรียนและโรงเรียน ก่อนเดินทางไปโคราช ดิฉันไม่มีเงินเหลือแม้แต่จะซื้อหนังสือเข้าห้องสมุด ตามปกติดิฉันจะอุดหนุนร้านหนังสือด้วย ปรากฎว่าดิฉันต้องขอโทษว่าดิฉันไม่สามารถซื้อหนังสือได้ ขอเพียงท่านช่วยบริจาค ทางร้านใจดีให้มา 7 กล่อง เงินทุนอาหารโรงเรียนทั้ง 6 โรงเรียนก็ไม่มี ดิฉันบอกให้สมาชิกบางคนทราบ ทุกคนต่างร่วมบริจาค
ดิฉันขอขอบคุณนายแพทย์ทวีศักดิ์ ฅั้งชีวันศิริกุลที่ให้โอกาสดิฉันทำโครงการธารน้ำใจแพทย์ไทย คุณกิตติศักดิ์ เพ็ญสุวภาพที่ช่วยหาโรงเรียนให้ทั้ง 3 โรงเรียนที่จังหวัดนครราชสีมา และอำนวยความสดวกทุกๆด้าน ขอกราบนมัสการท่านพระครูวิเทศศาสนาคุณที่หาโรงเรียนที่ อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ, TPAA Western Chapter, นายแพทย์ปรีชา สุพันวนิช, นายแพทย์อาคม ติรวรศักดิ์, นายแพทย์อรรถกวี สวัสดิเสวี, นายแพทย์ศุภชัย สุวัฒนพงศ์เชษฏ, คุณสยุมพร เสนาสุ และพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ทุกคน ขอขอบคุณผู้อำนวยการโรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา ที่อนุญาติรถตู้ให้ 4 วัน คุณวัชราภรณ์ สุวรรณ หัวหน้าฝ่ายพัสดุโรงพยาบาลมหาราช, พลเอกกิลากร อุตสยางกูล, คุณสุภาวัลย์, คุณเกศกนก, คุณเฉลียว, คุณกาญจนา, คุณ Sherry, คุณสุมานา ตลอดจนทุกๆ ท่านที่ช่วยกันบริจาคทรัพย์ส่วนตัว แรงกาย แรงใจ ที่ช่วยจัดของให้กับเด็กนักเรียน 400 คน, คุณมณตรี ฉันทรวุฒิพร บริจาคเมล็ดพันธ์พืช, คุณวรางคนาง ร้านหนังสืออักษราพิพัฒน์ บริจาคหนังสือสำหรับห้องสมุด, น.พ.เกตุ สายเพ็ชร ผู้อำนวยการโรงพยาบาลบางโพ ขอขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนร่วมบริจาคทรัพย์เพื่อโครงการธารน้ำใจแพทย์ไทย ดิฉันไม่สามารถกล่าวชื่อของท่านทุกคนได้หมด ดิฉันขออภัยมาณที่นี้ด้วย เงินทุกบาทของท่าน ดิฉันนำไปใช้เพื่อเด็กนักเรียนและโรงเรียนที่ด้อยโอกาสทั้งหมด ดิฉันไม่เคยเบิกค่าเดินทางที่ไปสำรวจ ค่าใช้จ่ายต่างๆ ตลอดจนค่าโทรศัพท์ ค่าไปรษณียากร ค่าพาหนะจากโครงการธารน้ำใจแพทย์ไทย หรือ TPAA ปีนี้ดิฉันจัดทำโครงการธารน้ำใจแพทย์ไทยร่วมบริจาคสิ่งของให้แก่เด็กนักเรียนและวัดป่าสันตินานาชาติ อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ รวมทั้งหมด 7 แห่ง มีนักเรียนตั้งแต่ อนุบาล ถึงประถมปีที่ 6 รวม 400 คน ขอเชิญท่านดูรายการที่นำไปให้แก่เด็กนักเรียนและโรงเรียนด้วย ถ้าหากมีความบกพร่องในโครงการนี้ ดิฉันขอรับผิดแต่ผู้เดียว
สุดท้ายนี้ดิฉันขอคุณพระศรีรัตนตรัย พระสยามเทวาธิราช ท้าวสุรนารี ฅลอดจนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย จงดลบันดาลให้ทุกท่านจงประสพแต่ความสุข ความเจริญ ปราศจากโรคภัย และขอให้สุขภาพแข็งแรงตลอดไป
ด้วยความรักและนับถือ
สุนีย์ จียะมาภา
ผู้บริหารโครงการธารน้ำใจแพทย์ไทยแห่งสหรัฐอเมริกา
ขอเชิญท่านบริจาคเพื่อโครงการธารน้ำใจแพทย์ไทย 2009 ซึ่งจะมีขึ้นที่ จังหวัดสุรินทร์ วันที่ 26-30 มกราคมศกหน้า ดิฉันได้ไปสำรวจโรงเรียนเรียบร้อยแล้ว เมื่อวันที่11 -12 มีนาคม 2508 หากท่านมี Laptop Computer ที่จะบริจาคได้ กรุณานำมาให้ดิฉันที่สุรินทร์วันที่ 25-26 มกราคม 2009
[แสดงความเห็น? | ส่งให้เพื่อนอ่าน | หน้าสำหรับพิมพ์]
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
| ข้อมูลเชื่อมโยงที่เกี่ยวข้อง |
|
|
|
|
|
|
|
| |
| |
|
